الگوریتم اثبات اعتبار یا Proof of Authority چیست؟

فضای ارزهای رمزنگاری شده از زمان اولین تراکنش بلاک چین در شبکه بیت کوین بسیار تغییر کرده است. همراه با الگوریتم‌های اثبات کار و اثبات سهام، مکانیسم‌های اجماع دیگری با روش‌های جایگزین برای دستیابی به اجماع در یک سیستم بلاک چین پیشنهاد شد.

الگوریتم اجماع اثبات کار PoW که توسط بیت کوین استفاده می‌شود، امروزه قابل اطمینان‌ترین و امن‌ترین است. با این حال، مشکل مقیاس پذیری دارد. بیت کوین و سایر بلاک چین‌های مبتنی بر PoW از نظر تراکنش در ثانیه (TPS) عملکرد محدودی دارند. چنین محدودیتی به این واقعیت مربوط می‌شود که بیت کوین متکی به یک شبکه توزیع شده از گره‌ها است، که باید به اجماع برسند و در مورد شرایط فعلی بلاک چین به توافق برسند. این بدان معناست که قبل از تأیید بلوک جدید تراکنش‌ها، باید توسط اکثر گر‌ه‌های شبکه تأیید شود.

بنابراین، بعد غیرمتمرکز بیت کوین نه‌ تنها سیستم اقتصادی امن و بی‌ واسطه‌ای ارائه می‌کند، بلکه پتانسیل آن برای استفاده در مقیاس گسترده‌تر را هم محدود می‌سازد.

از نظر میزان تراکنش در ثانیه، بلاک چین‌های با الگوریتم اثبات سهام PoS (استفاده شده در اتریوم)، معمولاً عملکرد بهتری نسبت به بیت کوین دارند. با این حال، تفاوت چندانی در حل مشکل مقیاس پذیری ندارند.

بیشتر بخوانید: الگوریتم گواه اثبات سهام (POS) چیست؟

در این زمینه، اثبات اعتبار POA در حال حاضر به عنوان جایگزین کارآمدتری در حال اجرا است زیرا قادر است تراکنش‌های بسیار بیشتری را در ثانیه انجام دهد و مشکل مقیاس پذیری را حل کند.

گواه اثبات اعتبار (Proof of Authority) چیست؟

اثبات اعتبار یک الگوریتم اجماع مبتنی بر شهرت است که یک راه حل عملی و کارآمد برای شبکه‌های بلاک چین (به ویژه شبکه‌های خصوصی) ارائه می‌دهد. این اصطلاح در سال ۲۰۱۷ توسط بنیانگذار اتریوم و CTO سابق گاوین وود پیشنهاد شد.

الگوریتم اجماع اثبات اعتبار PoA از ارزش هویت‌ها بهره می‌برد؛ یعنی تاییدکنندگان بلاک به‌جای سهم‌گذاری کوین‌های خود (همانند اثبات سهام)، شهرت خود را سهم‌گذاری می‌کنند. بنابراین، بلاک چین‌های اثبات اعتبار توسط گره‌های تاییدکننده‌ای که به‌صورت اختیاری به‌عنوان مراجع معتمد انتخاب شده‌اند امنیت می‌یابند.

مدل اثبات اعتبار بر تعداد محدودی از تاییدکنندگان بلاک متکی‌ست و همین است که آن را به یک سیستم به‌شدت مقیاس‌پذیر تبدیل می‌کند. بلاک‌ها و تراکنش‌ها توسط شرکت‌کنندگانی از قبل تاییدشده که به‌عنوان مدیران سیستم عمل می‌کنند، اعتبارسنجی می‌‌شوند.

الگوریتم اجماع PoA ممکن است در سناریوهای مختلف اعمال شود و برای برنامه‌های لجستیکی گزینه ای با ارزش بالا تلقی می‌شود. به عنوان مثال، وقتی صحبت از زنجیره‌های تأمین می‌شود، PoA یک راه حل موثر و منطقی در نظر گرفته می‌شود.

مدل اثبات اعتبار به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد تا ضمن استفاده از مزایای فناوری بلاک چین، حریم خصوصی خود را حفظ کنند.

Microsoft Azure نمونه دیگری‌ست که از الگوریتم اثبات اعتبار استفاده کرده است. پلتفرم Azure راهکارهایی برای شبکه‌های خصوصی ارائه می‌‌کند و سیستمی دارد که مستلزم داشتن یک ارز محلی مانند «گس» اتر نیست؛ چون نیازی به استخراج وجود ندارد.

اثبات اعتبار (PoA) درمقابل اثبات سهام (PoS)

برخی اثبات اعتبار را نسخه‌ی تعدیل‌شده‌ی اثبات سهام می‌دانند که از هویت به‌جای کوین استفاده می‌کند. اثبات سهام به‌دلیل ماهیت غیرمتمرکز بیشتر شبکه‌های بلاک چین، برای همه‌ی کسب‌وکارها و شرکت‌ها مناسب نیست. درمقابل، سیستم‌های اثبات اعتبار می‌توانند راهکار بهتری برای بلاک چین‌های خصوصی ارائه کنند چون عملکرد آن بسیار قوی‌تر است.

شرایط اجماع اثبات اعتبار

اگرچه شرایط اجماع در سیستم‌های مختلف تفاوت دارد، اما الگوریتم اجماع اثبات اعتبار بر موارد زیر متکی است:

  • هویت‌های معتبر و قابل‌اعتماد: اعتبارسنج‌ها باید هویت واقعی‌شان را تایید کنند.
  • دشواری تبدیل شدن به یک اعتبارسنج: کاندید باید مایل به سرمایه‌گذاری و به‌خطر انداختن شهرت خود باشد. یک فرایند سخت باعث کاهش ریسک‌های انتخاب تاییدکنندگان مشکوک شده و مشوق تعهد بلندمدت است.
  • استانداردی برای تایید اعتبارسنج: روش گزینش اعتبارسنج‌ها باید برای تمام کاندیدها برابر باشد.

ماهیت مکانیسم شهرت، قطعیتی است که ورای هویت یک اعتبارسنج یا تاییدکننده قرار دارد. این فرایند ساده‌ای نیست و به‌راحتی هم رها نخواهد شد. این مکانیسم باید بتواند بازیگران بد را از بازی خارج کند. درنهایت با حصول اطمینان از اینکه تمام اعتبارسنج‌ها از فرایند یکسانی عبور می‌کنند، یکپارچگی و قابلیت‌اطمینان سیستم تضمین می‌شود.

محدودیت‌ها:

برداشت‌ها از مکانیسم اثبات اعتبار این است که از تمرکززدایی چشم‌پوشی می‌کند. بدین ترتیب می‌توان گفت که این الگوریتمِ اجماع تلاشی در راستای بهینه‌تر کردن سیستم‌های متمرکز است. اگرچه این باعث می‌شود اثبات اعتبار راهکار جذابی برای شرکت‌های بزرگ درمورد نیازهای لجستیک باشد، تردید‌هایی (به‌ویژه در رمزارزها) را هم با خود به همراه دارد. یک سیستم اثبات اعتبار توان زیادی دارد، اما وقتی چیزهایی مثل سانسور و ایجاد لیست سیاه به‌سادگی انجام می‌شوند، جنبه‌های تغییرناپذیری زیر سوال می‌روند.

نقد رایج دیگر این است که هویت اعتبارسنج‌های PoA معمولا برای همه قابل‌مشاهده است. استدلال هم این است که تنها بازیگرانی که بتوانند این موقعیت را نگه دارند قصد تبدیل شدن به اعتبارسنج را خواهند داشت؛ اما دانستن هویت آن‌ها نمی‌تواند به‌صورت بالقوه منجر به دستکاری از طرف شخص ثالث شود. مثلاً اگر رقیبی بخواهد یک شبکه مبتنی بر PoA را مختل کند، سعی خواهد کرد اعتبارسنج‌های شناخته‌شده را تحت‌تاثیر قرار دهد تا غیرصادقانه عمل کرده و بر سر امنیت سیستم سازش کنند.

الگوریتم‌های اثبات کار، اثبات سهام یا اثبات اعتبار همه مزایا و معایب خاص خود را دارند. همه می‌دانیم که تمرکززدایی در جامعه رمزارز بسیار باارزش است و اثبات اعتبار نیز به‌عنوان یک مکانیسم اجماع، برای دستیابی به توان و مقیاس‌پذیری بالا، تمرکززدایی را قربانی می‌کند. ویژگی‌های ذاتی سیستم‌های PoA تضاد آشکاری با نحوه کارکرد بلاک چین‌ها دارند؛ اما به‌ هرحال PoA رویکرد جالبی دارد و نمی‌توان به‌عنوان یک راهکار نوظهور بلاک چین که شاید با بسیاری از کاربردهای بلاکچین‌های خصوصی تناسب داشته باشد، به آن بی‌توجه بود.

Rate this post
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به ایران بیت می‌باشد.